راحت طلبی و رنج طلبی، دو روی یک سکه!

یکی‌ از موانع پیشرفت انسان در زندگی راحت طلبی است. این پدیده در برابر هر تغییر و تحولی‌ مقاومت کرده و فرد را در وابستگی به عادتهای دیرینه خود نگه میدارد. این عادتها میتوانند مربوط به یک شخص،  یک مکان، به اعمال و یا افکار انسان راحت طلب باشد. به طور مثال افرادی هستند که به افکار گذشته که از دوران کودکی و نوجوانی در ذهن آنها انباشته شده سخت دلبند و وابسته شده اند و تمایلی به تجدید نظر در این افکار از خود نشان نمیدهند. بدین ترتیب خود را در چهار دیواری فکری و باور‌های  خود محبوس نگاه میدارند و یا کسانی‌ هستند که عادت به اعمال و رفتارهای خود دارند، و اگرچه آنها را سدی برای پیشرفت خود میدانند به بهانه اینکه  دیگر نمیتوانند خود را عوض کنند آنها را تکرار میکنند.
البته راحت طلبی پدیده‌ای نیست که از امروز به فردا اتفاق افتاده باشد و منشأ دیرینه دارد.
اکثر ما در دوران کودکی و نوجوانی در کارهای خود  قادر به تصمیم گیری نبودیم و والدین به ما می‌گفتند چه کار بکنیم و چه کار نکنیم. در مواقعی هم که از خود اظهار نظری میکردیم زیاد به آن اهمیتی داده نمی‌شد و آنها حرف آخر را می‌زدند. دو راه حل بیش نداشتیم، یا به خواسته آنها تسلیم میشدیمو یا به روش خود به طوری که نه سیخ به سوزد و نه کباب خواستهای آنها را بر آورده میساختیم.
هنگامی که از دنیای نو جوانی پا به دنیای جوانی گذاشتیم دیگر می‌‌بایستی خود مسئولیت زندگی  را به دست گیریم و در این جاست که مشکلات شروع میشوند. تصور کنید جوانی را که هیچ تجربه‌ای در تصمیم گیری نداشته و مراحل آن را هم نیاموخته و باید حال تمام امور  کارهای زندگی‌ را به عهده گرفته و در باره آنها تصمیماتی بگیرد. این برهه از زندگی، می‌‌تواند ‌ یکی‌ از دشوار‌ترین مراحل برای یک جوان باشد. در اینجاست که بعضی‌ از جوانان راحت‌ترین و آسان‌ترین کار که راحت طلبی است را انتخاب میکنند، غافل از اینکه این انتخاب به ظاهر راحت و آسان می‌‌تواند بد‌ترین عواقب را در زندگی‌ آنها به دنبال داشته باشد. این افراد خود را از پذیرفتن هر مسئولیتی رها ساخته و سرنوشت خود را به دست دیگران میسپارند. آنها توجه ندارند که هر فردی باید مسیر زندگی‌اش را خود تعیین کند،چرا که فقط او می‌داند که خواسته و آرزوهایش چیست. ممکن است که گفته شود که ما این خواسته ها را نمیدانیم. ندانستن این خواستها به خاطر عدم خودشناسی‌ است. هر چه قدر دیگران برای شما تصمیم بگیرند فاصله شما با خودشناسی تان زیادتر میشود. در عوض هر چه بیشتر در تصمیم گیری برای کارهایتان کمر همت ببندید به خود شناسی‌ خود کمک خواهید کرد. ممکن است در آغاز  در تصمیم گیری اشتباهاتی بکنید،  ولی‌ فراموش نکنید که این اشتباهات است که از شما یک انسان مجرب می‌سازد و شما را یاری خواهد داد که در آینده این اشتباهات را تکرار نکنید.
جالب این است که افراد راحت طلب اغلب در ضمیر نا‌ آگاه خود از جایی‌ که قرار دارند راضی‌ نیستند و می‌‌خواهند که در جایی‌ دیگر قرار بگیرند ولی‌ نمیخواهند از جای خود حرکت کنند، غافل از اینکه ما نمیتوانیم آنچه که می‌خواهیم بشویم اگر از جای خود تکان نخوریم.
علت اساسی‌ که افراد راحت طلب نمی‌خواهند از جای خود تکان بخورند در این است که آنها بیشتر به لحظه فکر میکنند تا به آینده. مثلا افرادی که ورزش نمیکنند ترجیع میدهند که در جای گرم و نرم خود باشند تا بر خیزند و بدن خود را به حرکت در آورند.
پاداش خلاص کردن خود از راحت طلبی حد و مرزی ندارد. حال باید دید چگونه خود را می‌توان از این سد پیشرفت بشری نجات داد. انسان راحت طلب معمولا هدف مشخصی‌ در زندگی‌ ندارد و اگر هم هدفی‌ داشته باشد انگیزه لازم را برای رسیدن به این هدف ندارد. چرا که این انگیزه است که انرژی لازم را برای به حرکت در آوردن ایجاد می‌کند. بنابراین باید این انگیزه را به طریقی به وجود آورد.
هر انسانی‌ در درونش مشعل فروزانی که شاید شعله اش رو به خاموشی گراییده وجود دارد. ولی‌ هر لحظه می‌‌توان این آتش را شعله ور ساخت. وقتی‌ انسان  در زندگی‌ هدفمند باشد این شعله زبانه کشیده و انرژی لازم را که همان انگیزه است به وجود می‌‌آورد. حال برای ایجاد این انرژی باید انسان فرض کند که به هدف رسیده و آن را در ذهن خود برای مدتی‌ تجسم کند و لذت رسیدن به آن را با تمام وجود خود حس کند. این احساس چنان انگیزه‌ای را در انسان بیدار می‌کند تا انسان را از مکان راحت خود کنده و او را به مکان دلخواه اش  هدایت کند. مانند کوه نوردی که قبل از رفتن به بالای کوه، به جای فکر کردن به رنج بالا رفتن از کوه، تجسم می‌کند که به قله کوه رسیده و از دیدن منظره زیبای اطراف چنان شور و عشقی‌ در او زنده میشود که انرژی و انگیزه لازم برای رفتن به بالای کوه را در خود فراهم می‌کند.
پس برای لحظه‌ای چشمان خود را ببندید و مروری به خواستها و اهداف خود بکنید و تجسم کنید که رسیدن به آنها  چه لذتی به شما میدهد و بلافاصله برای رسیدن به آنها از جای بر خیزید و پرواز به طرف بهروزی و بهزیستی را آغاز کنید.