خود را در چهار دیواری باورهایتان زندانی نکنید

باورها چه هستند و چگونه عمل میکنند که گاهی سر نخ زندگی را از دست انسان ربوده و او را تا به مرز نابودی میکشانند؟ اکثر ناکامیها، اختلافات و کینه توزی ها از باورها سر چشمه میگیرند.
باورهای ما مجموعه‌ای از داده‌ها‌ی است که  از هنگام کودکی و نو جوانی در ذهن ما وارد شده است و ما هم اغلب آنها را بدون چون و چرا قبول کرده ایم.
متاسفانه این باورها همیشه با واقعیات همخوانی ندارند و بجای خدمت به ما در مقابلمان قرار گرفته ما را در سلول‌های تنگ و تاریک خود حبس می‌‌کنند و چشمان ما را در برابر حقایق زندگی‌ می‌‌بنددند. نتیجه آن میشود که آنچه را در زندگی‌ می‌‌بینیم که می‌خواهیم به بینیم و بقیه چیزها را نفی و به ذهن خود راه نمیدهیم.
بنابر این درک حقیقت برای افرادی که باورهای خشک و انعطاف نا‌پذیر دارند بسی‌ مشکل است، چرا که نمیخواهند قبول کنند که خارج از ذهن آنها می‌‌تواند واقعیاتی وجود داشته باشد که با نظام فکری آنها مطابقت نداشته باشد. آنچه که با دیدگاه‌های آنها متفاوت باشد را برای خود یک تهدید تلقی‌ کرده و به آن بر چسبی میزنند. به طور مثال هر نو آوری را بد و هر چه که سنتی‌ و قدیمی‌ باشد خوب قلمداد می‌‌کنند.
انسانهای یک بعدی برای اینکه از باورهای خود حفاظت کنند یک دیوار عظیم به دور خود می کشند تا مبادا فکر نامحرمی به منزلگاه ذهنی‌ آنها رخنه کند.
انسانها یی که فقط مست باورهای خود هستند، یک گزینه‌ بیش ندارند و آن در جا زدن در چهار چوب افکار و ذهنیت تنگ و تاریک خود است. آنها میتوانند تنها چیزهایی که در قالب فکری خود ساخته و پرورده اند به پذیرند و خود را از هر واقعیت خارج از این قالب فکری محروم میسازند. مانند کسی‌ که پنجره اتاق را بروی خود بسته و از ورود هوای تازه جلوگیری به عمل آورد. این افراد متوجه نیستند که جثه و پیکر حقیقت خیلی تنومندتر از آنست که بتوان آن را در یک فضای تنگ و تاریک جا داد.
انسانها ی متعصب خیال میکنندک کلید حل مشکلات فقط در دست آنهاست و جواب تمام سوالها را میدانند. نتیجتاً این نوع اشخاص لزومی برای تغییر و تحول در دیدگاها ی خود نمی بینند و فکر می‌‌کنند که باورها ی آنها که از سنین کودکی و نو جوانی در پستوها ی ذهنشان انباشته شده است عین حقیقت است. آنها حقیقت را نه آنطوری که هست، بلکه آنطوری که می‌‌خواهند  می‌‌بینند.
اگر بخواهیم تغییرات اساسی‌ در زندگی‌ خود به وجود آوریم، باید ابتدا ریشه خود را بیابیم. این مشکلات رابطه تنگاتنگ با باورهایمان دارد. چرا که به قول «امرسون» ما آن کسی‌ هستیم که فکر ما است. هر اتفاقی‌ که در زندگی‌ شما پیش می‌‌آید حاصل افکار و باورها یی است که در ذهن خود ترسیم کرده‌اید.
ما زمانی‌ میتوانیم در جامعه خود تغییر و تحولی‌ به وجود آوریم که این تحولات ابتدا در افکارمان  انجام بگیرد، و هنگامی میتوانیم به این هدف برسیم که به ذهن آگاه و نا‌ خود آگاه خود مراجعه کرده و آن را ارز یابی‌ کرده و تجدید نظرها ی لازم را به عمل آوریم.
معضلات و ناکامی‌های انسان در زندگی‌ اغلب بعلت انتظارات بی‌ موردی است که برای خود ساخته و بیشتر به خواب و خیال شباهت دارند و از واقعیت بدورند.
قبول و ردّ هر چیزی از طرف شما رابطه مستقیم به سطح اگاهیتان که از باورهایتان سر چشمه گرفته دارد. سطح آگاهی‌ شما هم رابطه تنگاتنگ با دانش، محیط رشد، زندگی‌ خانوادگی، تجارب کودکی، موفقیت، نا‌ کامی‌‌ها و باورهای شما خواهد بود.
بنا بر این لازم است که هر چند وقت به باورهای خود رجوع کرده و یک بازنگری دقیق در باره آنها به عمل آورید. آنچه که با واقعیت زندگی‌ شما نمی‌خواند به دور ریخته و اندیشه و باورها ی نو جانشین آنها کنید.