دو گانگی انسان از کجا سر چشمه می گیرد؟

دو گانگی انسان
 از کجا سر چشمه می گیرد؟



در جلسه ای، از من سؤال شد که چرا حرف و عمل بعضی از افراد متفاوت است و رفتارشان با کردارشان همخوانی ندارد.
گفتم که در وجود انسان دو نیرو دائماً در حال جنگ و جدال هستند و آشتی دادن آنها گرچه غیر ممکن نیست، ولی چندان کار ساده ای هم نیست.
این دو نیرو با دو زبان مختلف تکلم می کنند: یکی زبان دل که همان احساس است و دیگری زبان عقل که زبان فکر و اندیشه است.
زبان دل، زبانی است خودجوش که با تمام وجود آن را فهمیده و حس می کنیم.  زبان عقل اگر از فکر و اندیشه ما برخیزد، می توان آنرا ساده تر با زبان دل تطبیق داد، چون نسبت بهم بیگانه نیستند.  ولی اگر وارداتی باشد کار بسیار مشکلتر خواهد بود.  منظور از وارداتی یعنی اینکه ما کورکورانه از دیگران تقلید کنیم و بخواهیم که همانند دیگران باشیم.
در این جاست که بین این دو نیرو که یکی از بیرون و دیگری از درون نشأت گرفته، تضادهایی بوجود می آید که در انسان یک دوگانگی بوجود آورده و از او یک موجود دو شخصیتی و یا چند شخصیتی می سازد.  و این بیماری تقلید کردن است که انسان را از وجود واقعی خود بیگانه کرده و تبدیل به موجودی می کند که نه دیگری است و نه خود.
هر انسانی که پا به عرصه ی این گیتی می گذارد خصوصیات، استعدادها و توانمندی های خاص خود را دارد و باید نقش خود را در این جهان ایفا کند.
اتومبیلی را که سوار می شوید، از 1500 قطعه مختلف ساخته شده است که هر کدام نقش خاص خود را در حرکت این اتومبیل ایفا می کنند.  فرمان، دنده، ترمز، صندلی و آینه هر کدام در براه انداختن این اتومبیل سهیم هستند.  حال در نظر بگیرید اگر یک اتومبیل فقط 1500 فرمان یا ترمز داشت چه بر سر این اتومبیل می آمد.  آیا اصلاً می توانستیم دیگر از آن به عنوان یک اتومبیل نام ببریم؟
زندگی هم همانند یک اتومبیل است که انسانها قطعات گوناگون آن هستند و هر کدام از آنها در تغییر و تحول این زندگی نقش خاص خود را باید ایفا کنند.
حال که باید هر کدام نقش خاص خود را ایفا کنند، چرا بعضی انسانها سعی دارند که مثل دیگران باشند؟  چرا نمی خواهند خود باشند؟  چرا دنبال استعدادهایی می روند که ندارند، ولی از استعدادها و توانمندی های خود غافل می شوند و از آنها استفاده نمی کنند؟
زمانی همه می خواستند دکتر و مهندس بشوند. امروز مشاهده می کنیم که بیشتر جوانان می خواهند در رشته «بیزینس» تحصیل کنند.  چون دیگری این رشته را خوانده و موفق شده،  پس من هم باید این رشته را بخوانم تا موفق بشوم !در صورتی که شاید این شخص اصلاً برای این کار ساخته نشده است و یا فقط در فکر موفقیت مالی آن است.
موفقیت مالی لزوماً موفقیت در زندگی که همانا شادی و آسایش روحی است را بوجود نمی آورد.
تمام انسانها دارای استعدادهای گوناگون هستند که متأسفانه اغلب از آنها بهره مند نمی شوند.  زیرا که در اثر تقلید از دیگران، این توانایی ها را شناسایی نکرده اند.
اگر صدای خوش برای آواز خواندن ندارید، قرار نبوده که شما خواننده بشوید.  اگر استعداد بازی کردن یک نقش را ندارید، قرار نبوده که هنرپیشه بشوید.  شما حتماً استعدادهای دیگری دارید که دیگران ندارند.  استعدادهای انسان فقط محدود به خوانندگی، هنرپیشگی، رقص یا نقاشی و نویسندگی نمی شود.  ذوق، سخاوتمندی، مردم داری، سخنوری، تدریس، دوست داشتن، بوجود آورنده شادی و نشاط در خود و دیگران، توانمندی در شناخت انسانها، فراگرفتن زبانهای خارجی، شوخ بودن و بخنده در آوردن دیگران همه می تواند جزء استعداد های انسانی باشند.
لیست استعدادها می تواند بسیار طولانی باشد.  مهم این است که خودتان باشید و سعی نکنید نقاب دیگران را به صورت خود بزنید.  بسیار دشوار و طاقت فرسا است که انسان هر روز نقابی بر صورت بزند و تمام روز این  نقاب را که گاهی هم سنگین است تحمل کند.
انسان ها همه منحصر بخود هستند، نماینده ی مجموعه ی استعدادها و توانایی های خود هستند.  آنها را باید قالب بندی کرده و در کنار هم قرار دهند.  این مجموعه از آنها یک موجود منحصر به فرد می سازد.
وقت شما، خیلی گرانبهاتر از آن است که بخواهید فرد دیگری بشوید.  جهان به آن چیزی که هستید نیازمند است.  جرأت این را داشته باشید که خود باشید و به بودن خود افتخار کنید.
هر چه بیشتر خود باشید، احساس آزاد گی بیشتری خواهید کرد و دیگران هم برای شما احترام بیشتر خواهند گذاشت و شمای واقعی را دوست خواهند داشت.
ایام نوروز است، فکر و اندیشه ی نو را بخود راه دهید و آنرا با دگرگونی های جامعه ی خود منطبق سازید.

نوروزتان پیروز و
 هر روزتان  نوروز باد.