مقابله و چالش در برابر مشکلات

«بنجامین فرانکلین»می گوید: «امید، نگرانی و تصویر ذهنی ما، معیاری است برای سنجش زندگی ما. زمانی که شرایط و موقعیت ها بر وفق مراد ما نباشند، مشکل ما می شوند».
مشکلات را می توان به دو نوع تقسیم کرد.  اول مشکلاتی که واقعی هستند. برای آن ها باید راه حلی پیدا کرد و آن را به کار بست.  دوم مشکلاتی که اغلب ذهنی و غیر واقعی هستند که آن ها را خود در تصویر ذهن ساخته ایم و شگفتا که برای حل آن ها چاره را در بیرون از ذهن خود جستجو می کنیم.
داستان مردی است که کلید خود را در خانه گم کرده بود و در بیرون خانه  به دنبال  آن می گشت.  وقتی از او سئوال شد که کلید خود را کجا گم کرده ای؟ جواب داد :در خانه و در جواب این که پس چرا بیرون از خانه دنبال کلید می گردی، جواب داد زیرا که در بیرون خانه روشنایی است. 
اغلب اوقات برای حل مشکلات به درون خود نمی نگریم ،زیرا که ذهن ما مبهم و تاریک است.  بجای اینکه آن را روشن کرده  و بتوانیم مشکلات گم شده خود را شناسایی کرده و راه حلی برای آن ها بیابیم، به دنیای  خارج از خود رو آورده و بیهوده دنبال راه حل هایی هستیم که کلید حل مشکلات ما نیست.  چه بسا دنیای خارج را هم مسئول مشکلات خود دانسته و ترجیح می دهیم که مظلوم باشیم تا مسئول.
خطر مظلومیت و رفع مسئولیت در این است که هیچوقت به اشتباهات خود پی نبرده و از آن ها درسی نخواهیم آموخت.  اشتباهات ما مرتباً تکرار می شوند.  مشکلات، جزئی از زندگی هستند و نمی شود خود را از آن ها مخفی نگه داشت.
در برابر مشکلات، گاهی اشتباه می کنیم، ولی هر کدام از این اشتباهات یک موقعیت جدید را برای تجربه جدید و فراگرفتن درسی تازه برای ما فراهم می سازد. بنابراین مشکلات و اشتباهات در زندگی نباید باعث سرشکستگی و ناامیدی، بلکه راهبردی برای پیشرفت و پرش های مثبت در آینده باشد.
«ادیسون» مخترع برق پس از اینکه آزمایشات او بیش از 900 بار به نتیجه مطلوب نرسید، در دفتر خاطرات خود این چنین نوشت: «من 900 بار یاد گرفتم که از این راه به نتیجه مطلوب نخواهم رسید» او هرگز از شکست نام نبرد.  این است تصویر ذهنی مثبت در برابر مشکلات. بجای برخوردی سرزنش آمیز تؤام با یاس و نومیدی در برابر مشکلات، باید به آنها بعنوان درس های آموزنده نگرید.  هر مشکل همچون واکسن است که ما را در برابر مشکلات بعدی توانمندتر و پایدار تر می سازد.  در رویارویی با مشکلات است که به نقاط ضعف و قدرت خود پی خواهیم برد.  در این مواقع تفکر، عشق و گذشت، ابزار اصلی برای رفع مشکلات خواهند بود.
با تفکری خردمندانه می توان مشکلات را بررسی و تجزیه و تحلیل کرده، برای آنها چاره ای ساخت.  عشق، در ما انرژی و انگیزه لازم را بوجود می آورد تا در برابر مشکلات مقاوم بوده و با پایداری برای رفع آنها کوشا باشیم.  گذشت، این امکان را فراهم می کند تا مشکلات را با دل و جان به پذیریم و از آن ها تجارب لازم را فراگیریم.
توانمندی واقعی در برابر مشکلات از آنجا سرچشمه می گیرد که آنها را نه بعنوان مشکلات خود، بلکه در بعد وسیعتری به عنوان  جزئی از زندگی تلقی کنیم. 
مقابله با مشکلات دو راه حل دارد:  یکی این که مشکلات را درون خود پنهان کرده و در پی راه حل آن ها اقدامی بعمل نیاوریم.  خطر این کار در این است که فشار وارد آمده می تواند از جای دیگر همانند کوه آتش فشانی دهان باز کرده و عوارض ناگواری بجای بگذارد.   راه دوم این است که بصورت واقع بینانه با مشکلات برخورد کرده و در جستجوی راه حلی برای آنها باشیم.  لازم به یادآوری است که نباید فقط به طرح مشکل و ذکر مصیبت بسنده کرد.  باید تمام نیرو و توان خود را در پیدا کردن راه حل گذاشت.  در برابر مشکلات باید رفتاری مثبت و سازنده داشت.  قدرت رفتار مثبت در برابر مشکلات می تواند نتایج اعجاز آمیزی داشته باشد. 
رفتار مثبت، فکر و ذهن انسان را به آرامش دعوت می کند تا بتواند به راه حل های مناسبی دست یابد.  منفی زدائی و مثبت بودن یک شیوه و طرز تفکر است که انسان قادر است هر لحظه از آن استفاده کرده و آن را تبدیل به یک عادت کند.
هنگامی که زندگی با خواسته های ما همخوانی ندارد، ناکامی و ناخشنودی گریبانگیر ما می شود و  اعتماد و حرمت نفس ما می تواند بحداقل خود برسد.  در اینجاست که رفتار مثبت نقش اهرم سازنده ای برای مقابله با مشکلات را بازی می کند.
رفتار مثبت ما از دیدگاه و تفکر ما سرچشمه می گیرد.  ما چیزها را نه آنطوری که هستند، بلکه آنطوری که هستیم می بینیم.  اگر می خواهیم رفتار مثبت داشته باشیم باید فکر و دیدگاه خود را بر این پایه برنامه ریزی کنیم.  تفکر انسان بهترین خدمتکار و بدترین ارباب اوست.  باید تصمیم بگیریم که آیا می خواهیم رئیس فکرمان باشیم یا اسیر آن.
دیدگاه های ما مملو از باورهایی است که از زمان طفولیت انباشته شده، گاه دیدگاههای ما با واقعیت انطباق دارد و گاه ندارد.
ما اغلب چیزهایی می بینیم که وجود ندارند و چیر هایی نمی بینیم  که وجود دارند. ارزش های درونی ما،فرهنگ و تعلیم و تربیت از جمله عواملی هستند که باعث می شوند آن چیزهایی را به مغز و ذهن خود راه دهیم که میل به دیدن و شنیدن آن ها را داریم.  بنابراین خیلی از مشکلات را شاید خود در ذهن مان خلق می کنیم.  مشکلات عوض شدنی نیستند، چیزی که می تواند عوض بشود دیدگاه ما ازمشکلات است.  با یک دیدگاه مثبت می توان به مراتب آسان تر و راحت تر بر مشکلات چیره شد.
رفتار مثبت در برابر مشکلات همانند عادت های دیگر نیاز به تمرین دارد.  بعد از مدتی تمرین رفتار مثبت مبدل به یک منبع انرژی مثبت و نورانی خواهد شد که محور آن خود و اطرافیان را در بر خواهد گرفت.  به پروانه ای نگاه می کردم که گویی  برای جلب توجه، به پروازهای خیره کننده ای دست زده بود.  با سرعت قابل توجه ای به بالا و پائین، چپ و راست مانور می داد.  به فکر فرو رفتم و با خود گفتم که اگر در مقابل من، بجای این پروانه یک فیل قرار داشت، قادر به این حرکت های زیبا نبود.  سبک بودن این پروانه یکی از ابزارهای کارساز برای پرواز حیرت انگیز او بود.  هر چه زندگی را سبک تر و ساده تر بسازیم، امکان پرواز و مانور در زندگی آسان تر خواهد بود. 
پس زندگی را سبک کنیم تا امکان پرواز را مهیا سازیم.