«سهل انگاری در تصمیم گیری و عواقب آن»

«سهل انگاری در تصمیم گیری و عواقب آن»


یکی از مشکلاتی که بعضی از افراد در روابط با مسائل اجتماعی، شغلی، فرهنگی و غیره با آن روبرو هستند، توانائی در تصمیم گیری به موقع است.
عدم تصمیم گیری منجر به عقب افتادن خیلی از کارها می شود و خیلی از موفقیت های طلائی را نقش بر آب می کند. این موقعیت ها چون پرنده های سعادت بالای سر ما در پروازند.  بعضی های با چشم بینا و نافذ آنها را دیده و بعضی ها از آنها غافل می مانند.  عاملی که انسانهای موفق را از دیگران متمایز می سازد،  لزوماً درجه ی علم، هوش و یا ذکاوت آنها نیست، بلکه مصمم بودن و پشتکار آنها در کاری که باید انجام دهند می باشد.  آنها از نتیجه کار نمی هراسند و اگر هم در کارشان شکست بخورند، آن را سر آغازی برای پیروزی خود می دانند زیرا انسان از اشتباهات خود تجربه کسب می کند. انسانی که نمی خواهد مرتکب اشتباهی بشود باید دست به هیچ کاری نزند. هر چه انتخاب ما در تصمیم گیری کمتر باشد، کار برای ما ساده تر و راحت تر می شود.
بطور مثال یک نفر در تصادف مجروح می شود.  تنها یک انتخاب وجود دارد و آنهم منتقل کردن مجروح به بیمارستان است. پس تصمیم گیری خیلی ساده است. حال اگر برای خرید، دو خانه را پسندیده اید و باید یکی از آنها را انتخاب کنید، تصمیم گیری مشکل تر می شود زیرا که حق انتخاب دارید.  جوانب مثبت و منفی باید بررسی شده و سپس تصمیم به خریدن یکی از آنها را بگیرید.
آنهایی که می خواهند صبر کنند تا مطمئن شوند که تصمیم آنها صد در صد درست است، ممکن است اصلاً به مرحله ی تصمیم گیری نرسند چرا که تصمیم صد در صد درست، در اکثر مواقع وجود ندارد.
افرادی هستند که خواهان گرفتن مهر تأئید از تمام آشنایان و دوستان برای تصمیم گیری هستند.  با این کار می خواهند از مسئولیت شانه خالی کنند.اگر نتیجه کارشان رضایت بخش نبود ،دیگران را مقصر خواهند دانست.  اشتباهات را نه در خود، بلکه در دیگران جستجو می کنند و نتیجتاً به علت عدم شناخت اشتباهات خود، مدام آنها را تکرار می کنند.  آنها بخاطر تأخیر در تصمیم گیری، خیلی از امکانات مناسب را از دست می دهند.  امکانات، مانند یک ترن سریع السیر است که در جلوی شما برای مدت کوتاهی می ایستد، اگر بموقع به داخل آن نپرید و منتظر ترن بعدی بشوید، ممکن است که دیگر این ترن شما را به مقصد دلخواه تان نرساند.
توجه داشته باشید که زمان منتظر شما نخواهد ماند و مانند آب روانی در حال گذر است.  زمان نه توقف می کند و نه بر می گردد.
تصمیم گرفتن نباید بر پایه ی احساسات باشد.  بعضی ها برای توجیه تصمیم نگرفتن در کارهای خود، به دلایلی بی پایه و بی اساس متوسل می شوند که نتیجه ای جز فریب دادن آنها  ندارد.  مثلاً من سیگار را ترک نمی کنم، زیرا که فلانی هم سیگار می کشد و تا حال برای او هیچ اتفاقی نیفتاده، پس برای من هم ا تفاقی نخواهد افتاد.
برای یک تصمیم گیری سازنده باید امکانات موجودرا مورد مطالعه قرار داد وتا سر حد امکان، اطلاعات لازم را در این زمینه جمع آوری کرد. فواید و مضرات آنها را تجزیه و تحلیل کرد، شاید بتوان ترکیبی از راه حل های مختلف بوجود آورد که فواید را به حداکثر و مضرات را به حداقل برساند.
باید توجه داشت که تصمیم گیری همیشه انتخاب بین خوب و بهتر نیست، گاهی اتفاق می افتد که باید بین بد و بدتر را انتخاب کنید.
در تصمیم گیری، اکثراً دو نیروی محرکه با هم در نبرد هستند.  یکی نیروی هراس و وحشتی است که انسان از تصمیم گیری دارد و هراس او ناشی از این است که شاید نتیجه این تصمیم گیری به شکست منتهی شود.  نیروی دوم، نیروئی است که به انسان انگیزه می دهد تا دست به  این تصمیم گیری بزند و  نتیجه را موفقیت آمیز ببیند. در چنین مواردی باید یک هماهنگی در این دو نیرو بوجود آورد، یعنی با توجه به اینکه شکست سرآغاز پیروزی است، ترس و وحشت از شکست خوردن را از خود دور کرد و انگیزه ها را به صورت واقع گرایانه در خود بوجود آورد.
درست است که تصمیم گرفتن همیشه توأم با ریسک است، ولی توجه داشته باشید که تصمیم نگرفتن ریسک را بمراتب بیشتر می کند.  زیرا که تصمیم گرفتن به انجام کاری، موفقیت را در بر دارد در صورتی که انجام ندادن کارها، این موفقیت را به صفر می رساند.  پس در تصمیم گرفتن سهل انگاری نکنید، تا امکانات و موفقیت های طلائی شما نقش بر آب نشود.