به جهان خر م از آنم که جهان خرم از اوست عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست
گفتگوی با جواد مصطفوی
بنیانگذار و سر دبیر مجله «پیام آشنا»اولین گفت و گو با کسی است که سکوی پرواز این اندیشه را با مجله حاضر «پیام آشنا» فراهم کرده است.
سیما : آقای جواد مصطفوی عزیز ، تا آنجایی که میدانم 20 سال است که این نشریه را منتشر می کنید، درست است؟
جواد : بله اولین شماره «پیام آشنا» 20 سال پیش در پانزدهم مارچ 1989 منتشر شد.
س: چند سال قبل از چاپ اولین شماره مجله در آمریکا زندگی می کردید؟
ج : شش سال. زمانی که به ایالات متحده آمدم به کار با کامپیوتر پرداختم و خیلی زود متوجه شدم که به فارسی هم می توان روی کامپیوتر نوشت و چاپ کرد! در آغاز اصلاً قصد تهیه مجله ای را نداشتم و هدف من معرفی حرفه های مختلف ایرانی ها از طریق بروشور و فلایربود. بتدریج متوجه شدم که در اورنج کانتی نیازی برای نشریه ایرانی هست. در نتیجه با چند نفر از دوستان مشورت کردم و خوشبختانه آنها هم برای دادن آگهی علاقه نشان دادند و اولین شماره «پیام آشنا » روی کاغذ «گلاسه» منتشر شد.
س: آیا «پیام آشنا» از آغاز بصورت رنگی چاپ می شد؟
ج : خیر - چاپ سیاه و سفید بود و فقط کاغذ آن از نوع خیلی مرغوب و «گلاسه» بود. باید بگویم که «پیام آشنا» اولین مجله ای است که بدون دخالت دست و تماما برروی کامپیوتر آماده می شد که در جهان تک بود.
س: در جهان، آقای مصطفوی؟
ج : بله! تا 1989 میلادی و تا آنجا که من خبر دارم از ماشین های تحریر برای چروف چینی در روزنامه ها و مجلات ایرانی امریکا و اروپااستفاده می شد و یا از دستگاههای Typesetter که فقط چاپخانه ای بزرگ مانند کیهان و اطلاعات داشتند و برای نشریات کوچکتر بخصوص هزینه بسیار سنگینی را در برداشت. تا آن هنگام و حتی چند سال بعد از آن «پیام آشنا» تنها مجله ای بود که در امریکابه این نحو تهیه و نشر میشد.
س:با چند صفحه شروع کردید؟
ج : با 24 صفحه در کل و حدوداً یک دوجین آگهی.
س: برای من جالب است که عرض 6 سال اقامت در اورنج کانتی توانستید اعتماد تعدادی از صاحبان حرفه را جلب کنید! در واقع اولین موفقیت کاری شما همانا بازاریابی بوده است؟ بله؟
ج : بله! بخصوص که رشته تحصیلی من نیز در آلمان بازاریابی و فروش بوده و سالهای طولانی در هتل های زنجیره ای و بین المللی «اینترکنتینانتال» در تهران، آلمان و امارات متحده عربی در این رشته کار کرده و آموزش های لازم حرفه ای را دیده بودم.
با استفاده از کامپیوتر و تکنیک جدید حروف چینی و صفحه بندی،صفحات مجله همه منظم و مرتب تهیه و به چاپخانه سپرده می شد و به خاطر ظاهر بسیار شکیل و تمیز مقالات و گرافیک بسیار موردمردم استقبال قرار گرفت. البته علاقه من به کار گرافیک و بهره وری از کامپیوتر درهای بسیاری را برای من گشود. چنانکه یک روز روانشاد نادر نادرپور، شاعر توانای عصر ما در یک گفتگوی تلفنی زیبایی و تنظیم صفحات و کیفیت مطالب «پیام آشنا» را ستود و در حقیقت رابطه و همکاری ما از همان ایام شروع گردید .
س:آیا «پیام آشنا» همیشه ماهانه چاپ می شد؟
ج : از آغاز بطور ماهیانه چاپ می شد و به جز کار تایپ تمام کارهای دیگر را خودم انجام می دادم.
س: تا بحال شده است که نشریه ضرر بدهد و مجبور شوید از پس انداز استفاده کنید؟
ج :خوشبختانه خیر. «پیام آشنا» همیشه با استقبال روبرو بوده است، زیرا هدف اساسی ما آگاهی رسانی به خوانندگان بوده و مطالب و مقالاتی را درج می کنیم که توجه ایرانیان را به خود جلب می کند و همین امر باعث می شود که آگهی ها نیز مورد توجه قرار بگیرند و برای آگهی دهنده ثمربخش باشند. ولی در نهایت، کار انتشارات، کاربسیار مشکلی است و تا کسی به سراغ چنین فعالیتی نرفته باشد، نمی تواند بفهمد که تا چه حد دشوار و وقت گیر است.
س: از همان سال های اول «پیام آشنا» با بیش از ۸۰ صفحه منتشر می شد که در بعضی ماه ها به ۱۲۴ برگ هم رسید. این روزها «پیام آشنا» در ۱۰۴ برگ منتشر می شود.البته با افزایش مطالب و اگهی ها به تعداد صفحات نیز اضافه می شود.
س: چند سال است که مجله بطور رنگی منتشر می شود؟
ج : از سه سال پیش، از سال 2006.
س: چند وقت است که به دو زبان چاپ می شود؟
ج : از ده پانزده سال پیش چند برگی مطلب به انگلیسی چاپ می کردیم. از وقتی که دخترم از دانشگاه فارغ التحصیل شد، بخش انگلیسی را که پر برگ تر و متحول شده است رسماً اداره می کند.
س: پس دختر تان به کمک پدر می آید و بخش انگلیسی نشریه را بسط داده و به شکل امروزی اش می رساند. اسم دختر تان را بگویید و کمی بیشتر از او حرف بزنید.
ج : نیوشا از UCI در رشته روزنامه نگاری فارغ التحصیل شده و در حال حاضر نیز در رشته روانشناسی ادامه تحصیل می دهد. نیوشا سردبیر بخش انگلیسی است. نیوشا از «نامه ای از سر دبیر» تا صفحه «مد لباس» (و حتی مطالب دیگر که اسم خودش را هم نمی گذارد) می نویسد و معلوم است که کاملاً مشغول مجله است و کارش هم خوب است.
س: آیا نیوشا که از سه سال پیش قسمت بزرگی شاید ۴۵٪ از حجم کار مجله را به عهده گرفته است، دوستان و جوانان همدوره و همکلاس خود را برای همکاری دعوت کرده است؟
ج : اتفاقاً بله! بیشتر جوانها در آغاز از دوستان نیوشا بودند و کم کم جوانان دیگر به گروه انگلیسی نویسان پیوستند، گذشته از سن و سال!
س: اینگونه که بنظر می آید بخش فارسی «پیام آشنا» همانا ریشه و تنه درختی است متشکل از ایرانیانی که در این استان مسکن گزیده اند و بخش انگلیس «پیام آشنا» گل و میوه های این درخت هستند در فصل مناسب شکوفا شدند و بَر دادند.
ج :دقیقاً این طور است! کار مطبوعاتی ما با نویسندگان خوب و خوشنامی شروع شد که در این سالها چه از نظر سطح معلومات و چه از نظر آگاهی حرفه ای، برای مجله بسیار مفید واقع شدند و هم اکنون نیز هستند. این فرصتی است که از یکایک آنها تشکر کنم. بخصوص از مهندس غفور میرزایی، دکتر رحمت مهراز، استاد ابوالقاسم پرتو، دکتر نهضت فرنودی، دکتر درخشنده صادقی، دکتر شهلا صمصامی، آقای سعید شفا، دکتر محمود شیخ، خانم انسی شیرازی، دکتر محمدعلی مهرآسا ، دکتر مایکل کاظمی و بسیاری دیگر که در طول این سالها همراه، مشوق و همکار ما بوده اند.
س: قیمت های مختلف اندازه های آگهی را در مجله چاپ می کنید؟
ج : خیر، ولی برای کسانی که علاقه مند باشند، لیست قیمت ها و اطلاعات مربوط را به صورت «ای میل» برایشان می فرستیم و یا تلفنی در اختیارشان قرار می دهیم.
س: تیراژ «پیام آشنا» چند جلد است؟
ج : در ابتدا از سه هزار نسخه شروع کردیم و امروز ۲۵ هزار جلد چاپ می کنیم. علاقمندان مجله، ما را به فکر انداخته اند که تیراژ را در آینده نزدیک دوباره افزایش دهیم.
س: به جز در اورنج کانتی در جایی دیگر هم «پیام آشنا» پخش می شود؟
ج :بیشتر نسخه های «پیام آشنا» در حال حاضر در اورنج کانتی و لوس آنجلس و البته برای مشترکین مجله در سراسر امریکا و کانادا.
س: چند وقت است که «پیام آشنا» آن لبن پدیدار می شود؟
ج : نکته جالبی که باید بگویم این است که«پیام آشنا» جزو اولین نشریاتی بود که بر روی اینترنت قرار گرفت واز زمانی که سایت «گویا» شروع به کار کرد، با لطفی که به ما دارند همواره «لینک» ما را در صفحه اول خود قرار می دهند و بدین ترتیب «پیام آشنا» در سراسر جهان و از طریق
www.ashena.com www.payamashena.com www.payammag.com
قابل دسترسی است.
خوب است که به خوانندگان یاد آوری کنم که در آینده نزدیک نمونه صوتی مقاله ها هم بر روی سایت ما قرار می گیرد و به جنبه های دیگر مجله افزوده می شود، چرا که هستند کسانی که شنیدن را به خواندن ترجیح می دهند.
س: آیا باور کنم که شعر «زمین را پاسبان باش» اولین صوتی است که روی سایت «پیام آشنا» پخش می شود؟
ج :بله! شعر «زمین را پاسبان باش» اولین صوتی است که با صدای شما از سایت «پیام آشنا» پخش خواهد شد. امیدوارم ایرانیان فارسی و یا انگلیسی زبان الهام بگیرند و اشعار، سخنان و موسیقی شان را برای ارایه در سایت «پیام آشنا» برای ما بفرستند.
س: خط مشی «پیام آشنا» چیست؟
ج : وقتی این مجله را برای اولین بار منتشر کردیم، سعی کردیم اولاً مطالبی مانند «بر سر دو راهی» نداشته باشیم و ثانیاً خودمان هیچگونه نظر سیاسی را اعمال نکنیم. قصدمان این است که با هر مطلب و نقطه نظر، سطح آگاهی خوانندگان را بالا ببریم و بازگو کننده نظریات مختلف باشیم. هدف ما همیشه این است که با خوانندگان خود صادق و یکدل باشیم. این بیطرفی و بی غرضی باعث شده است که خواننده های ما ارزش کار ما را دریابند و برای حمایت از ما، خودشان برای دادن آگهی رجوع می کنند.
س: چند شماره اخیر «پیام آشنا» تصویر رئیس جمهور «اوباما» راروی جلد دارند. آیا این اعلام یک پایگاه محکم سیاسی است؟
ج : همانطور که عرض کردم، ما اخبار مهم را چاپ می کنیم. انتخاب یک سیاهپوست به عنوان رئیس جمهور ایالات متحده امریکا، یک پدیده ی بی سابقه است و هر نشریه ای در جهان عکس ایشان را روی جلد چاپ کرده است و آنهم بیش از یک بار! دست ما باز است که نظریات مخالف را منعکس کنیم. ما هیچ نوع پشتیانی از هیچ حزب سیاسی نداریم، بلکه فقط نظریات گوناگون را به آگاهی خوانندگان خود می رسانیم.
س:البته در تأیید گفته شما باید این نکته را بگویم که انسان یک حیوان سیاسی است، در نتیجه وقتی در این جهان زندگی می کنیم، هر حرکت سیاسی در این صفحه شطرنج اثری روی سرنوشت ما می گذارد. امروز در «پیام آشنا»کمبود چه مطالب و سوژه هایی را می توان دید؟
ج : مسائل زنان. به نظر من در این زمینه در اکثر نشریات کم کاری شده است و صدای زنان را بجز خود زنان کسی نمی شنود. ما به این نتیجه رسیده ایم که حقوق زنان در ایران بطور سیستماتیک پایمال می شود و باید از آنها بیشتر از پیش حمایت کرد.
س: مطمئنم که این خبر بسیار خوبی است برای زنان در هر نقطه از جهان. قطعاً زنانی در ایران هستند که مایلند مطالب و گفته هایشان چاپ شود. آیا پذیرای آنها هستید؟
ج : بله . یکی از مواردی که مایلم راجع به آن مطلب داشته باشم، زنانی هستند که مورد ضرب و شتم همسر و خانواده قرار می گیرند و به پناهگاه های زنان نابسامان نقل مکان می کنند و متاسفانه نمونه های زیادی از آن در همین شهر ما نیز ،جود دارد. ما علاقه داریم به آنها کمک کنیم و راه ها و امکانات قانونی را در اختیارشان قرار دهیم.
س: بجز زنان و مسائل درگیر زنان بخش دیگری هم هست که «پیام آشنا» نیازمند افزودن آن به نشریه باشد؟
ج :بخش هنری و نقد سینما و تاتر و نمایشگاه های هنری می تواند جای خود را در «پیام آشنا» داشته باشند. البته اکنون نقد سینمایی داریم ولی در دیگر زمینه ها نیاز به همکاری دوستان صاحب نظر داریم.
س: بگمانم از کارهای تولید شده در لوس آنجلس و یا در خارج از ایران اشاره می کنید.
ج : بله، امیدوارم کسی که در این رشته تحصیلات و تجربه داشته و شهامت بیان صادقانه نظریات انتقادی خود را نیز دارد پا جلو بگذارد و حق مطلب را ادا کند.
س: آیا مجله غیرانتفاعی است؟
ج : خیر! در عین این که «پیام آشنا» بطور رایگان توزیع می شود، هزینه چاپ آن از طریق آگهی ها تأمین می گردد. از آنجایی اکنون که اوضاع اقتصادی متزلزل است، آگهی دهنده ها هم کمتر می شوند، در حالیکه بر عکس در چنین شرایطی است که می باید بر تبلیغات و بازاریابی خود بیافزایند.
س: اگر ایرانیان خیّر که قصد کمک مالی به این نشریه را دارند هیچگونه منفعت مالیاتی نداشته باشند، قاعدتاً روی مقدار کمک ایشان اثر می گذارد.
ج : ساده ترین راه کمک به نشریه، اشتراک آن است. اشتراک سالیانه در امریکا ۲۴دلار و برای کانادا ۵۶دلار و اروپا ۸۰دلار است.
س: ممنون برای این گفت و گو و برای ۲۰سال خدمتی که به جامعه فارسی زبان این شهر و استان داشتید. ایرانیان در فقدان یک مرکز فرهنگی فارسی زبان که بطور مستقل و صرفاً بر مبنای بُن مایه های آیین ایران زمین باشد، قاعدتاً در «پیام آشنا»ی ۲۰ ساله شما پیامی آشنا دریافت می کنند.
۲۰ سال تولد و دوام «پیام آشنا» را به شما و نیوشا و دیگر نویسندگان و پیام آوران و همکارانتان صمیمانه تبریک می گویم.
