عقاید سیاسی و مذهبی سارا پیلن

تا کمتر از ۶ هفته ی پیش هیچکس حتا نام «سارا پیلن »را نشنیده بود.  چند روز قبل از کنگره ی جهموریخواهان «جان مک کین» با انتخاب «سارا پیلن»، در حزب جمهوریخواه و مبارزات انتخاباتی خود انرژی و اشتیاق زیادی بوجود آورد.  سخنرانی معروف «پیلن» که توسط مشاوران باسابقه «مک کین» نوشته شده بود، بی پروا، طنزگونه و موفقیت آمیز بود.
این فرماندار ۴۴ ساله گمنام ناگهان در عرض یک هفته بتدیل به یک ستاره ی درخشان شد.  ولی پس از آن سخنرانی، دیگر در جایی حاضر نشد و از او هیچ چیز یبچاپ نرسید.  با بلند شدن زمزمه ی اعتراض روزنامه نگاران و مفسرین، «پیلن» حاضر شد بادوشبکه تلویزیونی مصاحبه کند.  در این مصاحبه ها، تردید در مورد تجربه، دانش و آمادگی وی برای چنین شغل مهمی در اذهان عمومی بوجود آمد.

عقاید سیاسی و مذهبی «سارا پیلن»
در دنیایی که بسرعت و از جهات اقتصادی، فرهنگی، محیط زیست و توازن قدرت رو به تغییر دائمی است، در جهانی که دشمن شماره ی یک، حتا پیش از بمب اتم، عقید افراطی مذهبی بنظر می رسد، در شرایطی که دنیا نیاز به رهبرانی عاقل، منطقی، فهمیده، راستگو و انساندوست دارد،  کاندیدایی «سارا پیلن» بعنوان معاون ریاست جمهوری سئوال انگیز و نگران کننده است.
در قرن بیست و یکم در قدرتمند ترین کشور جهان، در کشوری که خود را پرچمدار دموکراسی،  آزادی بیان وجدایی دین از حکومت می داند، ناگاه می بینیم مذهب، جایگاه مهم و بزرگی، نه تنها در زندگی مردم ،بلکه در سیاست آمریکا پیدا کرده است.  دوران ریاست جمهوری پرزیدنت «بوش»از دو جهت تغییر عمده ای در احکام قانون اساسی این کشور بوده است.  اول، قدرت بیش از اندازه ی رئیس جمهور و قوه ی اجرائیه که مخالف اصل تفکیک قواست و سپس دخالت مذهب در سیاست که مخالف اصل جدایی دین از حکومت است.
دوران  ۸ ساله ی «بوش» همراه با یک ایدئولوژی نه تنها سیاسی، بلکه مذهبی نیز بوده است.  در کتابی که اخیراً «باب وودوارد»  نوشت به نقل قول از پرزیدنت «بوش» آمده است که پرزیدنت  ادعا می کند قبل از رفتن به عراق با «پدرِ برتر» مشورت کرده است.
«سارا پیلن» در این زمینه از پرزیدنت «بوش» فراتر رفته، عقاید مذهبی و کارنامه ی زندگیش حاکی از این است که وی در پسِ یک مأموریت مهم مذهبی است.
«سام هریس»  در این زمینه در یک مقاله ی تحلیلی در «نیوزویک» می نویسد:
شعار «سارا پیلن» «خدا و وطن» است.  اگر کسی می تواند دین سالاری مسیحی را مانند بوی خوش کیک سیب کند، «سارا پیلن» است.
«سام هریس» اضافه می کند:
«چیزی که مرا نگران می کند این عقیده ی «پیلن» است که «خدای انجیل» آگاهانه وقایع جهانی را رهبری می کند.  من واقف هستم که میلیون ها آمریکایی با «سارا پیلن» در این عقاید مذهبی شریک هستند، ولی ما نباید مشتاقانه دکمه بمب های اتمی را باین افراد بدهیم.  چنانچه اتفاقی برای «مک کین» بیافتد، «سارا پیلن» اولین زن رئیس جمهور آمریکا خواهد شد.  «سارا پیلن» و طرفدارانش معتقدند که خداوند با همه ی عظمت و دانائی اش اینرا خواسته است.  چرا خداوند به «سارا پیلن »وظیفه ای راکه برایش آماده نیست بدهد؟  خداوند چنین کاری نمی کند.  پس اگر چنین اتفاقی بیافتد دلیلی دارد و خواست خداست».
«سارا پیلن» وقتی پسرش  اخیراً روانه ی عراق شد در کلیسا خطاب به مردم گفت: «دعا کنید که رهبران ملت ما بدانند که این سربازان را برای وظیفه ای که از طرف خدا معین شده است می فرستند.  باین معنی که نقشه و برنامه ای وجود دارد و این برنامه از طرف خدا معین شده است».
«هریس» اضافه می کند:
«سارا پیلن« مانند تمام کسانی که عقاید مذهبی افراطی دارند آخر دنیا را نزدیک می بینند که علائم آن جنگ و خشم طبیعت است.  این خوب است، زیرا که تمام مسیحیان معتقد، به بهشت خواهند رفت که با «مری» و مسیح  باشند.  بقیه ی بی ایمانان چه مسیحی، یهودی و غیره برای ابد در آتش جهنم خواهند سوخت.
«سارا پیلن» تمام زندگی خود را در این راه صرف کرده است.  وی و یاران هم سلکش خود را بخشی از «آخرین نسل» می دانند.  نسلی که «درگیر جنگ مذهبی» است که دنیا را از «نیروی شیطانی» پاک کند.»
«سام هریس »می گوید:
از خود بپرسید آیا این ایده ی خوبی است که نیرومندترین ارتش دنیا را در اختیار «سارا پیلن» بگذاریم؟
سئوال دیگری که «سام هریس» مطرح می کند اینست که:  آیا اصولاً ما می خواهیم که رهبران ما در مورد به تحقق رسیدن «رسالت انجیلی» فکر کنند وقتی که به ایرانی ها، کره ی شمالی ها، پاکستانی ها، روس ها و یا چینی ها میگویند «تمام راه حل ها روی میز است».
«هریس»  در تحلیل خود اضافه میکند:
«آنچه که در مورد کاندیدایی «سارا پیلن» و طرفداران وی نگران کننده است، اینست که آنها ازدواج اعتماد بنفس و جهل را جشن می گیرند.  «پیلن» در مصاحبه اش با «چارلی گیبسن» در پاسخ این سئوال که آیا برای رهبری تنها ابرقدرت دنیا خود را آماده می بیند، بدون کوچکترین تردیدی گفت‌«البته چارلی. من چند پسر دارم و یک شکارچی قابل هستم».
از خود بپرسید چگونه است که «اعتقاد به حکومت نخبگان» ایده ی بدی در سیاست آمریکا شده است.  هیچ بخش دیگری نیست که باین اندازه نیاز به استعداد های خارق العاده داشته باشد.  ما می خواهیم خلبانان نخبه داشته باشیم که هواپیماهای ما را بپرواز در آورند.  ارتش  نخبه داشته باشیم که مأموریت های خطرناک را انجام دهند ورزشکاران نخبه داشته باشیم که در مسابقات شرکت کنند.  دانشمندان نخبه داشته باشیم که بهترین سال های زندگی خود را وقف پیدا کردن درمان بیماریهای گوناگون نمایند.  در همه سطوح زندگی انتظار بهترین درجات را داریم.  ولی وقتی که به رهبرانی می رسد که سرنوشت میلیونها انسان در دست آنهاست، می گوییم کسی را می خوا هیم که مثل خودمان باشد.  کسی که با او بنشینیم و آبجو بخوریم. به این معنی که این شخص لازم نیست باهوش و تحصیلکرده باشد.
«سام هریس» نتیجه می گیرد: اعتقاد صمیمانه من اینست که با انتخاب «ساراپیلن» به عنوان معاون رئیس جمهور، در نهایت  ما ملتمان را در معرض خطر گذاشته ایم.
در این دنیای پیچیده و خطرناک که هر  روز بر پیچیدگی آن افزوده می شود، اگر «سارا پیلن» به ریاست جمهوری برسد، وی قادر است سیاست هایی را که کاملا به زیان مردم و دور از منافع کلی انسانی است به مرحله اجرا بگذارد.  در نتیجه همه دنیا را بر علیه ما خواهد کرد.
بگذارید امیدوار باشیم که مردم با فکرتری برای سرنوشت تمدن و انسانیت تصمیم خواهند گرفت.